บทที่ 53 นี่นับว่าเป็นวาสนาได้หรือยัง
ณ ศาลากลางสระบัว
ซูเชี่ยวนั่งบรรเลงกู่เจิงอยู่ในศาลา โดยมีซูเหวินนั่งจิบชาฟังอย่างมีความสุข ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าหนึ่งดังเข้ามาหาคนทั้งสอง
“อืม ไพเราะยิ่งนัก” คนที่เดินเข้ามาคือซูเจินที่เอ่ยชม
“ท่านพี่กลับมาแล้วหรือ” ซูเหวินเอ่ยทักทายซูเจินที่กลับจากการประชุมตอนเช้าที่วังหลวง ซูเจินเพียงพยักหน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ผู้นี้หรือ....คือคนที่ร่างนี้หลงรัก
2. บทที่ 2 ลงโทษตามกฎสำนัก
3. บทที่ 3 ครั้งนี้นางนับว่าฉลาด
4. บทที่ 4 หากมีครั้งต่อไปส่งนางกลับจวนท่านแม่ทัพ
5. บทที่ 5 หยกนี้สวยจัง มาตกอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร
6. บทที่ 6 เจ้าจะออกนอกสำนักกับข้าด้วยหรือไม่
7. บทที่ 7 ข้ามาขอป้ายออกนอกสำนักเจ้าค่ะ
8. บทที่ 8 คุยกับข้าใยต้องเอาแต่ก้มหน้า
9. บทที่ 9 สาวน้อยเจ้าหาสิ่งนี้อยู่หรือ
10. บทที่ 10 หากไม่มีป้ายก็เข้าไม่ได้
11. บทที่ 11 อย่าคิดเกินเลยว่าข้าจะชอบเจ้าล่ะ
12. บทที่ 12 หากพวกเจ้าเลือกที่ใช้วิธีสกปรก ก็เอามันไปให้ได้
13. บทที่ 13 เจ้ามีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่
14. บทที่ 14 นางมีความลับ
15. บทที่ 15 เก่งนิสาวน้อย
16. บทที่ 16 เจ้ากับข้ามีเรื่องที่คุยกันยังไม่จบ
17. บทที่ 17 แม่นางเป็นคนรับใช้ของคุณชายชุดดำใช่หรือไม่
18. บทที่ 18 แล้วลี่จูคือใคร
19. บทที่ 19 เจ้ารีบหนีไปก่อน
20. บทที่ 20 เจ้ารอดให้ได้ทุกครั้งแล้วกัน
21. บทที่ 21 หรือนางมีพลังภายใน
22. บทที่ 22 เจ้าหนีเขาทำไมหรือ
23. บทที่ 23 ข้าขอเป็นเพื่อนกับเจ้าได้หรือไม่
24. บทที่ 24 การคัดเลือกผู้นำเจ้าสำนัก
25. บทที่ 25 ผลของการประลองรอบแรก
26. บทที่ 26 เจ้าโกรธข้าเรื่องที่ข้าปิดบังว่าข้าเป็นเจ้าสำนักใช่หรือไม่
27. บทที่ 27 ต่อไปนี้ห้ามเรียกนางแบบนี้อีก
28. บทที่ 28 การประลองรอบสุดท้าย
29. บทที่ 29 นั้นเขากำลังยิ้มหรือ เขายิ้มให้ข้า
30. บทที่ 30 เป็นนาง เป็นนางเจ้าค่ะที่ทำข้า
31. บทที่ 31 พวกเจ้านี้ไม่รู้อะไร ข้ามีที่ดีๆ จะพาพวกเจ้าไป
32. บทที่ 32 รางวัลที่เจ้าทำตัวน่ารัก
33. บทที่ 33 ห้ามดื่มเหล้าแบบนี้อีกหากไม่มีข้าอยู่ด้วย
34. บทที่ 34 ไหนว่านางไม่มีพลังภายใน เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้
35. บทที่ 35 แล้วเจ้ากับท่านเจ้าสำนักล่ะเป็นอย่างไรบ้าง
36. บทที่ 36 ข้าต้องเคารพท่านเป็นอาจารย์หรือไม่
37. บทที่ 37 ซื่อบื้อ
38. บทที่ 38 ด้ายแดง
39. บทที่ 39 นี่ข้าจะน้อยใจเขาทำไมเนี้ย
40. บทที่ 40 ศิษย์สายตรงห้ามคบหาอย่างคนรู้ใจหรือแต่งงานกันกับอาจารย์ของตน
41. บทที่ 41 วันทดสอบ
42. บทที่ 42 ข้าอยากจะมาขอโอกาสเจ้าสำนัก
43. บทที่ 43 ท่านรู้หรือเจ้าคะว่าข้าไม่ใช่คนที่นี่
44. บทที่ 44 หยกนั้นช่วยข่มพลังธาตุไฟในกายเจ้า
45. บทที่ 45 การทดสอบจบลงแล้ว
46. บทที่ 46 หากแม่นางท่านนี้จะยอมร่วมดื่มชากับข้าเพียงสักครู่
47. บทที่ 47 เจ้าสำนักข้าเดินเองได้
48. บทที่ 48 พบหน้าครอบครัวครั้งแรก
49. บทที่ 49 หากเขาไม่ชอบเจ้า พ่อคนนี้ย่อมหาคนดีๆมาแต่งให้เจ้าแน่
50. บทที่ 50 อยู่กับข้า เจ้าดื่มจนเมาได้
51. บทที่ 51 ตอนนี้เชี่ยวเออร์ของเราโตขึ้นแล้ว
52. บทที่ 52 ทำไมหรือ เจ้ามีปัญหาอะไร
53. บทที่ 53 นี่นับว่าเป็นวาสนาได้หรือยัง
54. บทที่ 54 ปิกนิกอะไรของเจ้า
55. บทที่ 55 งั้นข้าก็คือคนในครอบครัวเจ้างั้นสิ
56. บทที่ 56 หากไม่มีคนมาหาเรื่องข้าก่อน ข้าย่อมไม่ทำนิสัยร้ายกาจ
57. บทที่ 57 ข้ารู้สึกถูกชะตากับแม่นาง ข้าพอจะเป็นสหายได้หรือไม่
58. บทที่ 58 ได้ยินมาว่าลูกสาวของเจ้ามีความสามารถหาใครเทียบ
59. บทที่ 59 คนที่จะแต่งงานด้วยต้องเป็นคนที่หม่อมฉันเลือกเองเท่านั้น
60. บทที่ 60 เมื่อเป็นเช่นนั้นข้าจะพระราชทานสมรสให้เจ้า
61. บทที่ 61 หมั้นกันได้ข้าก็ถอนหมั้นได้
62. บทที่ 62 ผู้หญิงเราชอบความชัดเจน
63. บทที่ 63 ข้าชอบเจ้า ซื่อบื้อ
64. บทที่ 64 อย่าบอกนะว่าเจ้าโดนวางยา
65. บทที่ 65 ข้าจะรับผิดชอบเจ้าเอง
66. บทที่ 66 ให้นางกินยานั้น แล้วส่งไปซ่องมืด
67. บทที่ 67 คนที่ข้าชอบมีเจ้าของแล้ว
68. บทที่ 68 ศิษย์กับอาจารย์ไม่ต่างกันแม้แต่น้อย เหมือนกันมาก
69. บทที่ 69 เจ้าไม่อยากแต่งก็ไม่เป็นไร ข้าจะฆ่าเขาเองกับมือ
70. บทที่ 70 ถูกฆ่าทิ้งหมดแล้ว
71. บทที่ 71 ยาพิษสลายพลังภายใน
72. บทที่ 72 ข้าทำได้เพียงรักษาชีวิตของเขาไว้ได้เท่านั้น
73. บทที่ 73 มีเจ้าคอยดูแลเช่นนี้ดียิ่งนัก
74. บทที่ 74 ช่วยให้เขากลับมามีพลังภายในเหมือนเดิมได้
75. บทที่ 75 เหตุใดเจ้าถึงเอาแต่พูดว่าข้าจะลืมเจ้ากัน
76. บทที่ 76 ข้าไม่อยากรังแกเจ้าก่อนวันแต่งงาน
77. บทที่ 77 การสับเปลี่ยนก็ต้องมีสิ่งใดมาเเลกเปลี่ยนด้วยเช่นกัน
78. บทที่ 78 ข้าจะตอบแทนมันให้สาสม
79. บทที่ 79 แม้แต่เจ้าก็รู้เรื่องนี้
80. บทที่ 80 ข้าไม่อยากรบกวนหรือทำลายเวลาการฝึกของนาง
81. บทที่ 81 ตอนนี้นางสามารถควบคุมอารมณ์ได้แล้ว
82. บทที่ 82 ชาดี!
83. บทที่ 83 เป็นไปไม่ได้ ยานั้นหายสาบสูญไปหลายปีแล้ว
84. บทที่ 84 ไหนหลักฐาน
85. บทที่ 85 นางงามสมคำร่ำลือจริงๆ
86. บทที่ 86 ข้าเพียงมาขอตัวคนผู้หนึ่ง
87. บทที่ 87 นางมีคู่หมายแล้ว
88. บทที่ 88 เจ้ามีแผนดีๆ งั้นหรือ
89. บทที่ 89 อาหารอะไรหรือ ข้ามิเคยทำให้เจ้า
90. บทที่ 90 ข้าเพียงต้องการชีวิตเขา
91. บทที่ 91 อีกไม่นานเจ้าก็จะแต่งให้ข้าแล้ว มิงามอันใดกันหื้อ~
92. บทที่ 92 ใครทำเจ้าให้เป็นเช่นนี้ บอกข้ามา
93. บทที่ 93 ข้าแต่งเจ้าค่ะ
94. บทที่ 94 ลอบโจมตี
95. บทที่ 95 สหายเก่า
96. บทที่ 96 ข้าไม่ชอบนางนั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
97. บทที่ 97 ห้าธาตุเป็นหนึ่ง
98. บทที่ 98 รนหาที่ตาย
99. บทที่ 99 ประจันหน้า
100. บทที่ 100 ถึงคราที่พวกเราเป็นฝ่ายโจมตีแล้ว
101. บทที่ 101 เจ้าตายเช่นนี้จะให้ข้าบอกกับอาจารย์ของเจ้าเช่นไร
102. บทที่ 102 ทุกสรรพสิ่งที่เกิดล้วนถูกชะตากำหนด
103. บทที่ 103 มิใช่ว่าท่านเจ้าสำนักมิปกป้อง เพียงแต่ห่าวชวนเขา....
104. บทที่ 104 เจ้าเอาของพวกนี้ไปคืนท่านพี่ที่เรือนแทนข้าที
105. บทที่ 105 ห้าปีมานี้ข้าได้ทบทวนตนเอง
106. บทที่ 106 ท่านเริ่มรักข้า ตั้งแต่เมื่อใดหรือเจ้าคะ
107. บทที่ 107 ข้านามว่าลี่หยาง วันนี้ที่ข้ามาเพื่อแต่งงานบุตรสาวของท่าน
108. บทที่ 108 พิธีสมรสพระราชทาน
109. บทที่ 109 คืนเข้าหอ
110. บทที่ 110 จบบริบูรณ์
ย่อ
ขยาย
